Catro relatos de misterio que Docampo adica ós seu pais, dos que dique foron grandes contadores de contos. Son historias que cando aslemos, parece que as estamos escoitando, o cal fai que o noso medovaia en aumento e ademais poden facer lembrarnos os nosos medos quecriamos especiais: aquela carballeira chea de sombras, o vento queabanea os salgueiros, a neve que nos chamaba a andar e Ãa borrando asnosas pisadas co risco de perdernos, a brétema que non nos deixaenxergar que seres se ocultan...
