Hab¡a unha vez unha familia que ti¤a un fillo moi pequeno, tanpequeno coma un garavanzo. Por iso decidiron chamarlle Garavanci¤o.Un d¡a cando a s£a nai estaba facendo o xantar, notou que lle faltabao azafr n. Garavanci¤o axi¤a se ofreceu para ir tenda. A nai nuncao deixaba sa¡r s¢ da casa porque ti¤a medo de que a xente non o visee o pisase. Pero Garavanci¤o insistiu. D¡xolle s£a nai que ir¡acantando; as¡, a¡nda que non o visen, sentir¡ano e ningu‚n opisar¡a... KALANDRAKA recuperou este relato de tradici¢n oral, deestrutura encadeada e ritmo acumulativo. Como todos os que pertencena este x‚nero, “Garavanci¤o” pos£e un alto nivelpedag¢xico e contrib£e a constru¡r a mente dos primeiros lectores,porque os contos populares son o nexo entre a cultura dos maiores e omundo moderno actual.
