Para celebrar o Nadal abonda con ter tanto entusiasmoe imaxinación como Celestina; non como o seu amigo Ernesto-máis preocupado polo frío do inverno- que non está por cumprir a súapromesa de organizar unha festa co pretexto de que habería que gastaruns cartos que non teñen. Pero malia as momentáneas decepcións,Celestina sempre sae coa súa; Ernesto é tan xenerosoe boíño, que ?deixando a un lado o seu carácter racional- accede
a axudala para que non se desguste.Porque na axuda mutua está a clave desta historia entrañablee tenra: xuntos van buscar ao bosque canto precisan para adornar o seu humilde fogar, xuntos confeccionan debuxos, un cociña mentres a outra envolve os sinxellos agasallos que prepararon.E inesperadamente, descubriremos a un pícaro Ernesto tomandoa iniciativa para sorprender os asistentes e a propia Celestina,convirténdose na alma dunha festa de Nadal inesquecible.
